Patrimonio cultural galego

tesquever

Descubre os elementos máis destacados do noso patrimonio dentro de cada categoría.

Visita

Castro de Santa Tegra

O asentamento castrexo de Santa Tegra compón un xacemento arqueolóxico cunha extensión de 700 metros en dirección norte-sur por 300 metros en sentido oeste-leste. Rodeado por unha muralla que o delimita máis do que o protexe, o conxunto recolle vivendas, almacéns e fornos que exemplifican as características esenciais dos asentamentos galaicos durante os primeiros tempos da ocupación romana da Gallaecia. Recibiu o nome de "citania" pola influencia e semellanza cos grandes castros do norte de Portugal.
Castro e Museo de Viladonga

Pola súa monumentalidade, diversidade de estructuras construtivas e pola relevancia cualitativa e cuantitativa dos achados nel descubertos, o castro de Viladonga, un dos xacementos arqueolóxicos máis importantes de Galiza, conforma xunto co seu Museo un conxunto clave para coñecer, estudar e comprender a evolución da cultura castrexa no noroeste en época romana. Constitúe, ao mesmo tempo, un espazo ao redor do que se desenvolve un importante labor cultural, educativo, turístico, social e comunitario.
Centro Galego de Arte Contemporánea

O Centro Galego de Arte Contemporánea é, ao tempo, un museo e un centro de arte. Por iso posúe unha dobre atribución: por unha banda, configurar unha colección de arte contemporánea, que adoita mostrarse unha vez ao ano; pola outra, organizar exposicións temporais, acompañadas de programas de actividades para a súa dinamización e promoción.
Museo Arqueolóxico e Histórico da Coruña (castelo de San Antón)

Situado nunha antiga illa no estremo sudoriental da península da Coruña, o castelo de San Antón era inicialmente unha fortificación pensada para defender a entrada ao porto. Unido á terra na actualidade, desde o último terzo de século XX o seu interior dá cabida ao Museo Histórico e Arqueolóxico provincial.
Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense

No corazón do centro histórico ourensán, o Pazo Episcopal é un extraordinario edificio románico con engados góticos, renacentistas e barrocos. Desde 1951 alberga no seu seo o Museo Arqueolóxico da provincia, un centro que destaca polos seus valiosos fondos históricos e pola súa ampla sección de belas artes.
Museo das Peregrinacións

O museo, que celebrou a súa exposición inaugural no Ano Santo de 1965, dedica a súa exposición permanente ao culto xacobeo desde o seu nacemento. Con todo, as súas exposicións temporais supoñen un acercamento ao fenómeno da peregrinación en xeral, interesándose por outras culturas e os seus puntos de culto e peregrinación noutros lugares do mundo.
Museo de Belas Artes da Coruña

Fundouse por Real Orde do 24 de marzo de 1922, pero foi en 1937 cando Fernando Álvarez de Sotomayor conseguiu do Goberno Provisional de Burgos a cesión do edificio do Real Consulado Marítimo (século XVII). Finalmente abriu as súas portas en 1947 e foi incrementando as súas coleccións por medio de adquisicións, doazóns, e depósitos, tanto de particulares como da institucións, entre as que destacan o Museo do Prado ou a Real Academia de Belas Artes do Rosario.
Museo de Pontevedra

No momento da súa creación en 1927, o Museo de Pontevedra toma o relevo da Sociedade Arqueolóxica, pon en funcionamento o Centro de Estudos Locais e inicia un continuo labor de compilación, catalogación e exposición de fondos de moi diverso tipo. A súa primeira sede é a das Ruínas de San Domingos, ampliándose ao longo do século a varios edificios distribuídos polo casco histórico da vila.
Museo do Mar de Galicia

A orografía de Galiza, cuns 1.200 quilómetros de costa, e a produtividade da súas augas situouna nunha posición estratéxica de cara ao mar en relación á comercialización con outros pobos. Un dos lugares onde isto se recrea da forma máis pedagóxica é o Museo do Mar.
Museo do Pobo Galego

No Museo do Pobo Galego, a través de obxectos relacionados con distintas profesións e actividades tipicamente galegas, xunto con fotografías e textos que aluden aos costumes, usos, prácticas e crenzas faise un repaso total da cultura popular de toda a xeografía galega.
Museo Etnolóxico de Ribadavia

Este museo, situado nun antigo pazo do marques de Baamonde, foi creado por iniciativa de Chamoso Lamas no ano 1969. O museo conta con fondos permanentes cun ámbito cronolóxico que abrangue desde finais do S.XIX ata hoxe e con mostras etnolóxicas de carácter temporal. As súas pezas están sobre todo relacionadas coa actividade agraria e outros oficios típicos da zona.
Museo Liste de Vigo

Don Olimpo Liste Regueira, coa axuda dos fondos do Concello de Vigo, creou en 1999 este museo, cuxos contidos están referidos á cultura material en aspectos puntuais. Nel abórdase o estudo e investigación de temáticas non contempladas en ningún museo, que tratan de cumprir unha finalidade primaria de orixinalidade e investigación científica.
Museo Massó

O Museo Massó, inaugurado en 1932, ten a súa orixe nunha ampla colección de obxectos relacionados co mar e nunha salientábel colección bibliográfica pertencentes á familia catalá dos Massó. Está situado nunha parte do espazo que ocupaba antiga fábrica de salga creada en Bueu no ano 1816 por Salvador Massó, a cal perdurou ata finais do s. XX.
Museo Provincial de Lugo

Creado en 1932 para reunir e protexer distintos bens do patrimonio da provincia dispersos en coleccións particulares e institucións públicas, o Museo Provincial de Lugo foi medrando en espazo e fondos até converterse nun dos centros galegos de referencia nas áreas de historia, arqueoloxía, etnografía e belas artes.
Pazo de Castrelos (Museo Quiñones de León)

O pazo de Castrelos, testemuña da fidalguía galega en Vigo, estivo presente en boa parte da historia da cidade, chegando a ser considerado polos seus habitantes coma un dos seus principais sinais de identidade. A edificación foi construída no século XVII e posteriormente reformado a finais do XIX. Na actualidade é a sede do Museo municipal de Vigo "Quiñones de León".
Pazo de Trasalba

A casa onde Ramón Otero Pedrayo pasou os veráns da súa infancia non corresponde ás características típicas dunha casa señorial galega. O seu máximo interese reside en ter sido a residencia do autor, estando dedicada na actualidade a conservar e divulgar o seu legado.
Xacemento romano de Cambre

O proceso de romanización (s. II a. C - s. IV d.C) deixou a súa pegada en Cambre, onde se atoparon vestixios dunha villae na que hoxe é a capital municipal. A escavación coas actuais técnicas de arqueoloxía permitiu reconstruír detalles da vida dos moradores romanos e en novembro de 2002 inaugurouse un museo arqueolóxico no que se amosan os achados.