Patrimonio cultural galego

Os criterios para seleccionar estas estacións teñen que ver coa súa relevancia científica e patrimonial, coa súa conservación, coa súa complementariedade con respecto á oferta expositiva do parque arqueolóxico e con algunhas razóns de carácter máis práctico, como a titularidade dos terreos e a existencia dunha rede viaria axeitada até os petróglifos.

A área arqueolóxica de Tourón ocupa unha superficie de algo máis de 15 hectáreas e ofrece a posibilidade de visitar cinco estacións rupestres. Estas aglutinan un considerábel número de petróglifos sinalizados nun percorrido de algo máis de 2 quilómetros de lonxitude.

Os petróglifos caracterízanse pola gran orixinalidade das figuras representadas: paneis sinxelos integrados por coviñas, combinacións circulares ou zoomorfos, aparecen xunto con outros petróglifos máis complexos como o gran panel de Laxe das Cruces, con motivos xeométricos e naturalistas, ou a escena de cacería plasmada en Nabal de Martiño.

No inicio do percorrido hai un centro expositivo, cuxo obxecto é proporcionar a información necesaria aos visitantes que se acheguen ao xacemento arqueolóxico, ilustrando a paisaxe cultural na que os petróglifos son unha parte esencial. A través dunha narrativa sinxela preséntase a vida cotiá das sociedades que realizaron os gravados e viviron neste lugar durante os milenios III e II a.C. Tamén se mostra como era a paisaxe na que estabeleceron os seus poboados, os lugares nos que elaboraron os petróglifos, os motivos e as escenas representados e a maneira de realizalos.